Ciężka depresja osób starszych, prowadząca do myśli samobójczych, w aspekcie opieki pielęgniarskiej

Wielokrotnie słyszymy o tym, że w mieszkaniu znaleziono rozkładające się zwłoki samotnej starszej osoby. Rzadko zastanawiamy się nad tym, co było faktyczną przyczyną jej śmierci.
Depresja u seniorów jest poważnym problemem klinicznym i społecznym z kilku powodów. Jej obecność może się objawiać odmową jedzenia i przyjmowania leków, co prowadzi do dekompensacji somatycznej. Z roku na rok wzrasta liczba samobójstw wśród seniorów. Są oni w tym działaniu bardzo zdeterminowani, a przez to niestety skuteczni. Wynika to z tego, że ich celem jest odebranie sobie życia, a nie chęć zwrócenia uwagi.
Badania wskazują, że wśród osób powyżej 65. roku życia wzrasta częstość występowania depresji. Wśród pacjentów w poradniach ogólnych sięgało to 25%, a w domach opieki – 30%. Główną przyczyną tego zjawiska wydaje się obecność przewlekłych chorób somatycznych, które pogarszają sprawność fizyczną seniorów. W badaniu starszych populacji 43,6% respondentów miało łagodne objawy depresyjne, a 10,9% – poważne zaburzenia nastroju. S. Fiske oszacował, że ok. 15% badanych w tej grupie wiekowej miało objawy depresyjne. Zbliżonych wyników dostarczyła publikacja lek. Marii Bujanowskiej-Fedak, w której oceniono rozpowszechnienie depresji u pacjentów po 75. roku życia. W 17,1% praktyk lekarzy rodzinnych u 3,4% pacjentów rozpoznano ciężką postać depresji. 
Publikacje z różnych kontynentów świata na temat częstości diagnoz depresji u osób starszych dostarczają podobnych wyników dotyczących rozpowszechnienia tego zaburzenia w Azji, Europie i obu Amerykach, w przeciwieństwie do Australii, która ma najniższą zapadalność na depresję. Chociaż odsetek starszych Azjatów dotkniętych depresją (4,2%) jest znacznie niższy niż wśród mieszkańców Europy (10,9%) i Stanów Zjednoczonych (8,4%), to ogólna liczba azjatyckich seniorów dotkniętych depresją jest kilkakrotnie wyższa. 
...