Opieka nad pacjentem z chorobą Alzheimera w warunkach domowych

Opisy przypadków

Choroba Alzheimera jest ogromnym wyzwaniem zarówno dla cierpiącej na nią osoby, jak i dla jej bliskich. Zmiana postrzegania otaczającego świata i osób znajdujących się wokół, zapominanie, nieradzenie sobie nawet z prostymi czynnościami są dla chorego trudne do zrozumienia i zaakceptowania. Podobnie jak dla opiekunów, którzy muszą się mierzyć z tym, że ich bliski nagle staje się kimś innym i nie ma na to wpływu. Pielęgniarka ma być wsparciem w chorobie nie tylko dla pacjenta, lecz także dla jego bliskich. Powinna dbać o komfort i bezpieczeństwo chorego, służyć opiekunom pomocą i radą, jak można rozwiązać problemy, które pojawiają się wraz z rozwojem choroby, zwłaszcza jeżeli rodzina decyduje się na opiekę nad pacjentem w domu.

Swoją pracę licencjacką poświęciłam opiece pielęgniarskiej nad pacjentami z chorobą Alzheimera, ponieważ w swojej wieloletniej pracy w domu pomocy społecznej spotykałam się z pacjentami, którzy cierpią na tę chorobę. Wielokrotnie widziałam ból i poczucie bezradności rodzin, zmęczenie fizyczne i psychiczne. Dla rodziny bardzo trudnym zadaniem jest zaakceptowanie faktu, że ich bliska osoba: mąż, żona, mama, tata, babcia, którą znają całe życie, z dnia na dzień staje się zupełnie innym człowiekiem. Bliscy tracą kontakt, nie umieją dotrzeć do świata chorego, którego nie potrafią zrozumieć.
W swojej długoletniej pracy spotkałam osoby, które wykonywały w życiu różne zawody: księgową, nauczyciela matematyki, sklepową, matkę zajmującą się wychowywaniem dzieci. Łączy je jedno: diagnoza trudnej choroby Alzheimera. Praca z takimi osobami nauczyła mnie, że w tej chorobie nie da się przewidzieć, co przyniesie jutro. 
Zadaniem pielęgniarki jest zadbać o komfort i bezpieczeństwo pacjenta, który nie jest niczemu winien. Pielęgniarka ma być towarzyszką, która i tak nie będzie zapamiętana przez swojego pacjenta.

Rola pielęgniarki w funkcjonowaniu pacjenta i jego opiekunów 

Z chorobą Alzheimera wiąże się wiele problemów i wyzwań, z którymi spotykają się opiekunowie i rodzina. Ta choroba potrafi być nieprzewidywalna. 
Trzeba mieć na uwadze bezpieczeństwo chorego zarówno w dzień, jak i w nocy. Istnieje wiele emocji, które wyraża chory. 
W pewnym momencie choroby istnieje potrzeba zwiększenia opieki, a w efekcie – podjęcie systematycznej pielęgnacji. W codziennym życiu oznacza to zmianę w funkcjonowaniu opiekunów, zaniedbywanie swoich potrzeb na rzecz opieki nad osobą chorą. Życie z chorym z diagnozą Alzheimera powoduje izolację społeczną, ciągły stres, w efekcie pojawia się nerwowość, zaniedbywanie własnego zdrowia, wpędzanie się w poczucie winy. Może to prowadzić do ograniczenia lub zerwania więzi społecznych i rodzinnych, trudności w funkcjonowaniu we własnym kręgu rodzinnym oraz pogorszenia sytuacji finansowej.
Badania wykazały, że samotna opieka nad pacjentem, bez pomocy struktur państwowych, jest najbardziej kosztowna. Brak odpoczynku opiekuna w ciągu dnia, brak wiedzy na temat prawidłowej opieki powodują pogorszenie stanu zdrowia chorego. 
Szerzenie informacji na temat charakteru choroby Alzheimera, jej przebiegu oraz obj...

Ta część serwisu dostępna jest
tylko dla prenumeratorów.

Zaloguj się, aby uzyskać dostęp do materiałów.

Nie masz jeszcze dostępu?

Wybierz prenumeratę i zyskaj dostęp do pełnej
zawartości serwisu.

Przypisy