Zakres uprawnień pielęgniarki w świetle ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej

Prawo

Zawód pielęgniarki stanowi jeden z filarów systemu ochrony zdrowia, a jego znaczenie – w wymiarze zarówno praktycznym, jak i normatywnym – systematycznie wzrasta. Zakres uprawnień pielęgniarki jest jednym z najdynamiczniej rozwijających się obszarów prawa medycznego.

Obecnie pielęgniarka nie jest już wyłącznie wykonawcą zleceń lekarskich. Jest samodzielnym profesjonalistą medycznym, wyposażonym w określone kompetencje diagnostyczne, terapeutyczne, edukacyjne i profilaktyczne. Zakres tych kompetencji ukształtowała przede wszystkim Ustawa z dnia 15 lipca 2011 r. o zawodach pielęgniarki i położnej (dalej w skrócie: u.z.p.p.), która w sposób kompleksowy reguluje zasady wykonywania zawodu, odpowiedzialność zawodową oraz katalog uprawnień przysługujących osobom wykonującym tę profesję.
Przedmiotem niniejszego artykułu jest analiza zakresu uprawnień pielęgniarki w świetle obowiązujących przepisów uregulowanych ustawą o tym zawodzie, ze szczególnym uwzględnieniem charakteru samodzielności zawodowej, a także granic odpowiedzialności, relacji z lekarzem oraz znaczenia kwalifikacji i specjalizacji, czyli poszerzania kompetencji.

Status prawny

Status prawny pielęgniarki w Polsce opiera się na ustawie o zawodach pielęgniarki i położnej. Definiuje go ona jako samodzielny zawód medyczny. Pielęgniarka posiada prawo wykonywania zawodu (PWZ) potwierdzone przez samorząd, podlega obowiązkowej przynależności do izb, a tym samym podlega ich odpowiedzialności dyscyplinarnej, podczas pracy natomiast korzysta z ochrony prawnej regulowanej Kodeksem karnym, przewidzianej dla funkcjonariuszy publicznych.
Jednym z kluczowych elementów konstrukcyjnych ustawy jest przyznanie pielęgniarce określonej autonomii zawodowej. Przejawia się ona w szczególności w prawie do:

  • samodzielnego planowania opieki pielęgnacyjnej, 
  • podejmowania własnych decyzji w zakresie świadczeń zapobiegawczych, 
  • wykonywania określonych świadczeń diagnostycznych i leczniczych bez zlecenia lekarza, 
  • odmowy wykonania zlecenia lekarskiego sprzecznego z wiedzą medyczną lub zasadami etyki.

Samodzielność nie ma jednak charakteru absolutnego. Jej granice wyznaczają aktualna wiedza medyczna, posiadane kwalifikacje, przepisy szczególne oraz zasady należytej staranności zawodowej. W praktyce oznacza to, że pielęgniarka ponosi odpowiedzialność za prawidłowość s...

Ta część serwisu dostępna jest
tylko dla prenumeratorów.

Zaloguj się, aby uzyskać dostęp do materiałów.

Nie masz jeszcze dostępu?

Wybierz prenumeratę i zyskaj dostęp do pełnej
zawartości serwisu.

Przypisy